 Τον είδα τον Πύρρο Δήμα και τον θαύμασα γιατί ο άνθρωπος ΗΤΑΝ ΕΛΛΑΔΑ, ό,τι κι αν λέει αυτό και ό,τι και αν καταλαβαίνει εις έκαστος. Όρθιος και αγέρωχος και πολεμιστής, με ένα γόνατο και έναν καρπό ακυρωμένο, τέσσερις φορές Ολυμπιονίκης σε πείσμα των αντιξοοτήτων και των κακών συγκυριών. Ήταν Ελλάδα ο Πύρρος Δήμας, Ελλάδα που ήλθε να καθαρίσει για όλους τους νεοέλληνες που τις τελευταίες εβδομάδες ανέβαιναν τόσο εύκολα στα σύννεφα και μετά έπεφταν με την ίδια ευκολία από αυτά, έρμαια ενός συστήματος που θέλει να μας πείσει όλους σώνει και καλά ότι τάχα αποτελεί «εθνική» (πολύ βαριά λέξη !) «υπόθεση» το αν πάμε καλά ή άσχημα στην χ ή ψ αθλητική διοργάνωση. Πράγμα που βεβαίως δεν ισχύει αφού άλλες, εντελώς άλλες, είναι οι πραγματικές «εθνικές υποθέσεις» αλλά ας τα αφήσουμε καλύτερα στην άκρη τα πράγματα για να μην βαρύνει η παρούσα ανάγνωση σε σημεία που πολύς κόσμος αποδεδειγμένα δεν αντέχει. Αντίθετα το προσωπικό όρθωμα του Πύρρου, όρθωμα ψυχής έξω και πέρα από τα περιορισμένα αθλητικά σύνορα, ήταν κάτι μεγαλύτερο από απλώς «εθνικό καμάρι».Ήταν, όπως ήδη είπαμε, Ελλάδα. Ήταν όμως η άλλη Ελλάδα, η πραγματική, εκείνη που ελάχιστα φάνηκε μέχρι τώρα στα τρέχοντα Olympic Games, παρά τις υποσχέσεις για υποτιθέμενη αναβάπτιση του όλου θεσμού τότε παλιά στα 1997, που οι γνωστοί ημεδαποί κύκλοι πάλευαν για να αναλάβει η Αθήνα το όλο πράγμα (τι λέω τώρα ε; ποιός θυμάται τι λεγόταν το 97, εδώ οι περισσότεροι δεν θυμούνται τι λέχθηκε πριν μία εβδομάδα). Ήταν η Ελλάδα που παραποιήθηκε με τους φρυγαρμενιοπαννονούς εστεμμένους του Βυζαντίου και τον Τούρκο (ξέρω τι λέω !) Καραγκιόζη να «συμπληρώνουν» (ανάγκη που’ χαμε) την μακραίωνα Ιστορία μας ισόβαθμα με την Μινωϊκή Ελλάδα ή τον Κλασικό Ελληνισμό στην εναρκτήρια τελετή που (ουδεμία έκπληξις !) θεωρήθηκε «παμψηφεί» καταπληκτική, υπερ-σπέσιαλ και έτερα ανάλογα (φρόντισε άραγε κανείς να πληροφορήσει εκείνον τον κύριο που απήγγειλε τον Ολυμπιακό Όρκο ότι στην προκείμενη περίπτωση δεν ενώνουμε τα τρία δάχτυλα ;). Ήταν η Ελλάδα που υποχρεώνεται (από ποιους εντόπιους χλεχλέδες άραγε;) να κρύβει επιμελώς ή να περιορίζει όσο μπορεί (όπως έγινε στην τελετή έναρξης) κάθε στίγμα και σήμα της πραγματικής ελληνικότητάς της, δηλαδή της προχριστιανικής, λες και πρόκειται για ντροπή ότι ο πολιτισμός των προγόνων μας υπήρξε εκπληκτικός και ανεπανάληπτος σε όλους τους επί μέρους τομείς του. Ήταν η Ελλάδα που, τουλάχιστον με την μορφή της ΕΡΤ3, ντρέπεται φαίνεται να μεταφράσει για τους «ιθαγενείς» ως... «Έρωτα» την λέξη «Eros» που ορθώς ανέφερε στην αγγλόφωνη συνέντευξή του ο κ. Παπαϊωάννου ως βασικό στοιχείο του Ελληνικού Πολιτισμού, και υποτίτλιζε επιμόνως με την λέξη «Αγάπη» (...) προφανώς για να μην θυμώσουν οι δεσποτεύοντες, αλλά και για να παραταθεί η άγνοια των νεοελλήνων συμπολιτών μας για τα των πραγματικών Ελλήνων. Ήταν η Ελλάδα που την χρησιμοποιούνε καταπατητικά, καπηλευτικά, αλήτικα και απατεωνίστικα οι νυν εν Ελλάδι αλωνίζοντες, η Ελλάδα που τα σεβάσματα και τα ιερά της παραμένουν ποδοπατημένα, κακοποιημένα, συκοφαντημένα, μισητά και απόμακρα για όποιον απλώς αρκείται να μάθει γι΄ αυτά από τα κατ’ όνομα μόνον «ελληνικά» σχολεία, μία Ελλάδα που ξανά, για μία ακόμη φορά την κράτησαν μακριά από τους λαούς της γης, αλλά και από τους νεοέλληνες, οι πραγματικοί αφέντες τούτου του τόπου. Ήταν τέλος η Ελλάδα που γέννησε του Ολυμπιακούς Αγώνες ενώ αυτοί σήμερα πουλάνε «Olympic Games» (το ότι άλλο «Αγώνες» και άλλο «παιδιές – Games», δεν τους το’ πε κανείς άραγε;), η Ελλάδα που γέννησε τον Ορθό Λόγο ενώ αντίθετα αυτοί σήμερα διακινούν παραλήρημα, η Ελλάδα που γέννησε την Δημοκρατία ενώ αυτοί σήμερα εξουσιάζουν τις μάζες με την Εκλεγόμενη Ολιγαρχία που κατ’ ευφημισμό αποκαλούν Κοινοβουλευτισμό, είναι η Ελλάδα που γέννησε την Παρρησία και την Ελευθεροπρέπεια ενώ αυτοί σήμερα καλουπώνουν τους ανθρώπους σε.... (ας συμπληρώσει τις λέξεις μόνος του ο αναγνώστης, υποψιάζομαι πως μάλλον όλοι γνωρίζουν πολύ καλά για τι πράγμα μιλάω). Αυτή την Ελλάδα ενσάρκωσε το Σάββατο το βράδυ ο λεβέντης ο Πύρρος, σε εκείνο το σπάνιο προσωπικό του όρθωμα. Και την ενσάρκωσε με ένα γόνατο και έναν καρπό χαλασμένα. Δυνατός, αποφασισμένος, ακλόνητος και πάνω από όλα σεμνός. Ένσαρκη, ζώσα και ανασαίνουσα Ελλάδα. Βλάσης Ρασσιάς
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΕ: ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΨΥΧΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΨΥΧΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ" ΚΕΙΜΕΝΑ, ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ, ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ" (1980 - 1993) |