«La Τerreur n' est autre chose que la justice
prompte, severe, inflexible»
 

Ζαν - Μπαπτίστ Φλεριό – Λεσκότ (Jean - Baptiste Edmond Fleuriot - Lescot, Βρυξέλλες, 1761 – Παρίσι, 28 Ιουλίου 1794). 
  

Βέλγος ροβεσπιεριστής επαναστάτης, μέλος της «Λέσχης των Ιακωβίνων». Γλύπτης και αρχιτέκτονας στο επάγγελμα, κατέφυγε σε ηλικία 28 ετών το 1790 στο Παρίσι για να γλιτώσει από τους Αυστριακούς ενάντια στους οποίους είχε δράσει κατά την «επανάσταση του Μπραμπάντ» (Brabantse Omwenteling, La Revolution Brabanconne, 1789 - 1790). 

Εκεί γνώρισε τον Μαξιμιλιανό Ροβεσπιέρο (Maximilien Francois Marie Isidore de Robespierre,  1758 – 1794), έγινε προσωπικός του φίλος, προσχώρησε στους «Ιακωβίνους» και συμμετείχε σε όλες τις μεγάλες στιγμές της Γαλλικής Επανάστασης όπως λ.χ. στις ταραχές του Πεδίου του Άρεως (Champ-de-Mars) και στην πολιορκία της Συμβατικής Εθνοσυνέλευσης για την πτώση των «Γιρονδίνων», φιλοτέχνησε δε την προτομή του δολοφονημένου στις 20 Ιανουαρίου 1793 «μάρτυρα της Δημοκρατίας» βουλευτή Λεπελετιέ (Louis Michel le Peletier de Saint-Fargeau, 1760 – 1793) που έστεκε σε τιμητική θέση στην αίθουσα συνεδριάσεων της Συμβατικής. 

Αφοσιωμένος ροβεσπιεριστής, αρχικά εργάστηκε ως Επίτροπος (Commissaire) των Δημοσίων Έργων και εν συνεχεία μέσα από τον Τομέα του Λούβρου (Section du Louvre) ως αρχιτέκτονας της «Κομμούνας», ενώ εξελέγη στις 13 Μαρτίου 1793 βοηθός δημόσιος κατήγορος στο «Επαναστατικό Δικαστήριο» («Tribunal R?volutionnaire»). Αργότερα, μεσούντος του επαναστατικού Τρόμου, τοποθετήθηκε δήμαρχος του Παρισιού στην θέση του συλληφθέντος στις 10 Μαϊου 1794 με την κατηγορία του «εμπερισμού» Ζαν – Νίκολας Πας (Jean-Nicolas Pache,1746 – 1823). 

Προσπάθησε κατά την 9η Θερμιδόρ του έτους 2 (1794) να σώσει τους ροβεσπιεριστές βουλευτές, κηρύχθηκε από τους πραξικοπηματίες «εκτός νόμου», συνελήφθη κατά την εισβολή στο Δημαρχείο και καρατομήθηκε μαζί με άλλους 21 συντρόφους του το επόμενο πρωϊ, στις 10 Θερμιδόρ ή 28 Ιουλίου, σε ηλικία 33 ετών. 

Διασώζεται («Galerie historique des contemporains...», τόμος 4, σελ. 402) ότι βάδισε προς την λαιμητόμο με αφοβία και υπερηφάνεια. Το σώμα του ρίχτηκε στον ίδιο ασβεστόλακκο του νεκροταφείου του Ερανσί (Errancis) που εξαφάνισε και τα άλλα σώματα των καρατομημένων ροβεσπιεριστών. 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: 

«Galerie historique des contemporains, ou Nouvelle biographie, dans laquelle se trouvent r?unis les hommes... de toutes les nations qui se sont fait remarquer ? la fin du XVIIIe si?cle et au commencement du XIXe », 1826 - 1827 

Lenotre G. (Gosselin Theodore), «Le Tribunal r?volutionnaire (1793-1795) », εκδόσεις «Perrin», Paris, 1908 

 Ρασσιάς Βλάσης, «Λαιμητόμος Αρετή. Ροβεσπιέρος, Σαιν Ζυστ, Κουτόν», Αθήνα, 2007

 
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ